«Հայ ժամանակակից գրողներ»

Հրաչյա Սարբեկյան

Հատված «Երկվորյակների արևը» վեպից

Վերլուծություն

Հատվածում ներկայացված է, թե ինչ է նշանակում չունենալ գիտակցություն։ Ահա թե ինչի է բերում ենթագիտակցության բացակայությունը։ Եթե աքաղաղը ունենար ենթագիտակցություն, նա կամ կփախչեր այդտեղից, կամ էլ նա ամեն օր կուտ կուտեր կացնից հեռու։ Կացին, որը ի վերջո դառնալու է նրա «մահապատժի» գործիքը։
Այդպես էլ կյանքն է։ Մարդը հանգիստ ապրում է, մտածում է, որ դեռ երկար պետք է ապրի, ստեղծի, կառուցի, բայց․․․ ժամանակ առ ժամանակ նկատում է, որ ինքը ծերանում է, հետո սկսում է թուլանալ և մի օր էլ մահանում է։ Եվ նա ամբողջովին չի գիտակցում, որ դա վերջն է, որ փակվում է իր կյանքի վերջին էջը․ ինքը մահանում է։
Իմ կարծիքով՝ աքաղաղը թեև կտրված գլխով էր, բայց նա չէր գիտակցում, որ մի քանի վայրկյանից կմահանա: Գուցե այստեղ երկուսի մոտ էլ գիտակցության պակասն է խանգարում։

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

w

Connecting to %s